Lili spoelt de laatste slok wodka in één keer naar binnen. Ze staat op om het glas in de gootsteen te zetten, pakt haar jas en autosleutels. Handtas. Geld. Waar stond haar auto geparkeerd? Ze heeft de routebeschrijving netjes overgeschreven van de website en tuurt in de donkere auto op het blad. Eerst de snelweg op tot aan afrit 22, linksaf, rechtdoor, nog eens links en dan de derde rechts. Bij de t-splitsing remt ze af. Die staat niet op haar papier. Heel even denkt ze dat ze misschien wel weer terug naar huis kan nu. Maar dat zou kinderachtig zijn.  Ze kiest links en slaat dan rechtsaf. Net als ze denkt dat ze toch de andere kant had moeten kiezen, ziet ze een zwak neonlicht. De voordeur ziet er hermetisch gesloten en donker uit. Lili parkeert voor de deur en belt aan. Alles blijft stil. Werkt dat ding? Ze drukt nog eens op de bel.  “Ja, ja, ik kom eraan!”  De deur vliegt open en voor haar staat een rondborstige, hoogblonde dame van een jaar of vijftig met een duizelingwekkend decolleté.  “Beetje ongeduldig?” vraagt ze lief.

Lili glimlacht dapper terug.  “Ik ben Sandra,” zegt de blondine kordaat.  “Kom binnen. Voor vrouwen is alles gratis. Drink waar je zin in hebt. Doe voor de rest wat je wil.”  Moederlijk troont ze Lili mee door een lange donkere gang en Lili volgt gedwee.  Op het einde van de gang gooit ze een volgende deur open en duwt ze Lili een andere ruimte binnen.  Het zou een gewoon café kunnen zijn, op het eerste gezicht. Een fout café, dat wel. Een soort rustieke inrichting met veel hout en karrenwielen aan de muren. Veel nisjes en verdoken tafeltjes in hoekjes. En weinig licht, dat ook. En veel blacklight, dat ook.  Terwijl Sandra achter de bar gaat staan, schuift Lili voorzichtig op een barkruk en kijkt dan om zich heen. Er is niemand!  “Je bent vroeg hoor, kind,” zegt Sandra vrolijk. “Vóór een uurtje of elf zie je hier bijna niemand, maar daarna beginnen ze binnen te stromen.”  “O,” zegt Lili betrapt en rommelt in haar tas op zoek naar een sigaret.  “Nou, wat wil je drinken? Voor jou is alles gratis.”  “Wodka-tonic, graag.”  Terwijl ze panisch aan haar sigaret trekt en Sandra in de weer is met haar drankje, hoort Lili een stem achter haar.
“Nieuw hier?”  Lili kijkt om en ziet een klein kalend mannetje met een bril. Het mannetje draagt enkel een witte slip zoals ze in geen jaren meer heeft gezien met eronder bruine veterschoenen en sokken. Waar komt die ineens vandaan?

 

“Dag, ja, nieuw hier.”  Ze doet alsof het de normaalste zaak van de wereld is dat ze aan een bar wordt aangesproken door een min of meer naakte dwerg. Dit is niet het moment om dingen raar te vinden.  “Hoe heet je?”  “Lili, en jij?” Dat was vast niet goed. Ze had een alter ego met een andere naam moeten bedenken.  “Fred. Mag ik naast je zitten?”  “Oké.”  Resoluut plaatst Sandra een wodka-tonic op de bar.  “Proost.”  “Dank je.”  Lili neemt een forse slok van haar drankje terwijl Sandra zich discreet uit de voeten maakt. Daar zit ze dan, naast Fred, die haar nieuwsgierig opneemt van achter zijn brillenglazen.  “Hoe kom jij hier?”  “Goh, een beetje op internet gezocht en…”  “Ik kom hier al vier jaar. Iedere vrijdag,” zegt Freddy trots en gebaart naar Sandra dat hij nog een biertje wil.  “Wat doe je?”  Deze keer laat ze zich niet verrassen en zegt snel: “Kapster. En jij?”  “Werkloos. Maar ik heb mechanica gestudeerd.”  Sandra brengt een biertje en Lili negeert een stem in haar hoofd die zich afvraagt waar ze mee bezig is. Als dit een gewoon café was, zou ze:

Een half uur en drie sigaretten later weet ze meer over zijn leven dan haar lief is. Fred is negenendertig jaar, heeft nog nooit een relatie gehad en woont in bij zijn ouders. Al jaren bezoekt hij iedere vrijdag deze club, wat zijn ouders uiteraard niet mogen weten. Zijn enige ervaring met seks heeft Fred hier opgedaan en erg vaak is dat niet gebeurd. Alle andere keren vermaakt hij zich met kijken.  “Hoezo, kijken?” vraagt Lili die een beetje moedeloos is geworden.  “Gewoon, kijken naar andere mensen die het doen. In een club ben je nooit alleen.”  Lili haalt haar schouders op alsof ze niet echt verrast is, terwijl de stem zich nog eens afvraagt wat ze hier in godsnaam doet.  De deur zwaait open en een grote, gezette man wandelt binnen met twee vrouwen in zijn kielzog. De man draagt alleen een boxershort en de vrouwen, een blonde en een roodharige, zijn verpakt in lingerie met veel kant en tierlantijnen. De man neemt plaats aan de bar tegenover Lili en de vrouwen draperen zich rond hem. Hij grijnst naar haar. Bij wijze van begroeting licht Lili een mondhoek naar boven en weet daarna niet goed waar ze naar moet kijken. “Schatje, het is elf uur. Ga je mee met mij?” Sandra buigt zich over de bar en plaatst haar wulpse decolleté op de toog.  “Waar gaan we naartoe?”  Lili doet alsof ze niet ziet hoe Sandra en Fred een veelbetekenende blik wisselen en volgt Sandra opnieuw naar de gang. Deze keer gaan ze halverwege rechts en staan ze in een felverlichte ruimte met muren vol kastjes zoals je in een openbaar zwembad ziet.  “Om elf uur moeten alle klanten in lingerie en mag je niet meer aangekleed binnen zitten,” zegt Sandra en begint zich uit te kleden.  Sprakeloos staart Lili haar aan terwijl Sandra zich van haar panty, minirok en bloesje ontdoet. In gedachten scant ze zichzelf onder haar kleren. Welke onderbroek heeft ze vandaag aan? Welke beha? Bikinilijn? Hoe dom kun je zijn en niet van tevoren aan deze dingen denken? Intussen staat Sandra voor haar in een glanzende paarse body met daaronder zwarte stiletto’s.  “Best lastig zo’n eerste keer, toch? Kijk, ik moet terug naar mijn bar. Doe op je gemak. Stop je spullen in een kastje en neem de sleutel mee naar binnen. Die bewaar ik voor je. Ik zie je zo.”  Terwijl Lili Sandra’s trillende billen nakijkt, wil ze graag hard weglopen.  Langzaam trekt ze haar kleren uit en overziet de stand van zaken: een zwarte string die ermee door kan, bikinilijn aanvaardbaar, zeker in dat licht daarbinnen, zwarte beha, niet echt sexy maar neutraal, en de schoenen…Die zijn verkeerd. Geen kokette hakjes maar stoere laarzen. Dat kan echt niet. Blote voeten dan maar.  Ze hangt de boel op in het kastje, vermijdt de grote spiegel aan de muur en loopt schoorvoetend terug door de donkere gang. Als een schim neemt ze weer plaats op haar barkruk en doet haar best om koelbloedig te lijken. Ze legt de sleutel op de bar.  Fred kijkt keurend van haar voeten naar boven en weer terug.  “Nou, met kleren aan vond ik je maar een mager scharminkel, maar zonder ziet het er best lekker uit. Hoe oud ben jij eigenlijk?”  “Vijfendertig.”

“Dat zou ik niet gedacht hebben. Dat je al zo oud bent.”  Lili weet niet of hij het als een compliment bedoelt of dat ze juist grof beledigd is.  “Dank je.” Gulzig drinkt Fred van zijn biertje en kijkt daarna nog gulziger naar haar borsten.  “Zeg Fred. Vertel eens. Hoe gaat het er hier in de praktijk dan aan toe? Ik bedoel, je zit hier. Drinkt een drankje. Ziet iemand die je leuk vindt. En dan?”  Fred begint te vertellen over de wetten van het clubleven en Lili steekt nog een sigaret op. Haar blik wordt gevangen door de dikke man die doordringend naar haar zit te kijken. Terwijl Fred een uiteenzetting doet over afspraken tussen koppels die je moet respecteren, kijken of deelnemen en gangbangs die eerder uitzonderlijk zijn, blijven haar ogen vastgeklonken aan die van de andere man. De vrouwen hangen nog steeds rond zijn vadsige lijf maar daar lijkt hij niet op te letten. Hij staart naar Lili en zij staart terug.  De roodharige vrouw krijgt het in de gaten en gebiologeerd ziet Lili hoe de vrouw langzaam over de behaarde borst van de man begint te wrijven. Haar hand gaat langzaam naar beneden en verdwijnt dan onder de bar. De rode vrouw begint de man te kussen terwijl de blonde een praatje aanknoopt met Sandra. De man blijft Lili strak aankijken terwijl zijn belaagster langzaam afzakt tot ook haar hoofd onder de bar verdwijnt. Af en toe ziet Lili een pluk rood haar boven de bar uitkomen en er verschijnt een brede glimlach op het gezicht van de man. Lili zit stokstijf op haar kruk en kan haar ogen niet van het tafereel houden, wanneer het tot haar doordringt dat Fred nog steeds bezig is met zijn betoog.  “En die heb ik toen lekker gepakt terwijl haar man zat toe te kijken.” Lili rukt haar blik los.  “Zeg, Fred. Waar zijn die kamers dan?”  “O, die kan ik je wel even laten zien.”
Fred staat al klaar naast zijn kruk en Lili laat zich ook op de grond glijden. Zonder de dikke man nog een blik waardig te keuren, schrijdt ze de bar uit.  Achter de kastjes in de gang blijkt een trap naar boven te zijn en Lili laat zich leiden door Fred, die enthousiast voor haar uit huppelt. Boven moet Lili even wennen aan het donker, maar dan ziet ze opnieuw een gang met aan beide kanten verschillende kamers. Ze steekt haar hoofd door één van de deuropeningen en ziet een grote matras die de hele ruimte vult. Het ruikt er muffig en ze huivert bij de gedachte aan de vermoedelijke hygiënische omstandigheden van het grote bed. De muur die aan de gang grenst, zit vol kijkgaten op verschillende hoogtes, en het hoofd van Fred verschijnt voor één van de gaten.  “Zal ik ook binnenkomen?”  “Nee, nee. Ik keek gewoon even.”  Gehaast komt Lili de kamer weer uit. Fred laat haar de videohoek zien waar je op een bed kunt liggen terwijl er hardcore porno op een videoscherm te zien is, en ook de sm-kamer waar de muren vol kettingen hangen met in het midden een gyneacologenstoel met leren riemen. Lili wordt langzaam misselijk van de weeë geur die overal hangt.  In de laatste kamer die Fred haar laat zien, slaat hij ineens zijn armen om haar heupen en trekt haar tegen zich aan. Zijn hoofd zit ter hoogte van haar borsten en hij ademt zwaar.  “Mag ik je kussen?”  Zwoel loenst hij door zijn brillenglazen en Lili ruikt een bieradem vermengd met een oude zweetgeur.  Ze maakt zich snel los. “Eh…Nee, bedankt. Gaan we weer naar beneden?”  Vlug loopt ze terug door de gang, Fred kan haar nauwelijks bijhouden op zijn korte beentjes.  “Trouwens,” roept ze over haar schouder, “eigenlijk moet ik nu dringend naar huis ook. Ik ga mijn sleutel halen.”  In de bar negeert ze de dikke man die op de dansvloer staat in een innige omhelzing met de blonde vrouw terwijl er een Duitse schlager door de boxen schalt. De rode vrouw zit aan de bar en rookt verveeld een sigaret. Sandra spoelt glazen.  “Sandra, mag ik de sleutel?”  “Ga je alweer? De avond moet nog beginnen. Over een uurtje zit het hier stampvol.”
Ze droogt haar handen af en kijkt Lili verwonderd aan.  “Sorry, ik moet dringend weg. Dat was ik vergeten. Bedankt voor alles, misschien kom ik nog wel eens terug.”
Sandra haalt haar schouders op, pakt de sleutel en geeft die aan Lili.  “Daag,” roept Lili en schiet de gang in waar Fred haar staat op te wachten.  “Blijf toch,” zegt hij zacht en probeert haar hand te pakken.  “Nee!” roept Lili. Ze schrikt van het volume van haar stem en voegt er op een normale toon aan toe: “Ik moet echt gaan.”  Drie minuten later staat ze op straat en zuigt ze haar longen vol frisse nachtlucht.